WIERSZOKLETA

Kiedy Lampa się Rozbije - Percy Bysshe Shelley

Z zachodnią falą szybko przyjdź
Duchu Ciemności!
Z mglistości wschodniej wyjdź,
Skąd wieczna, cicha poświata gości
Tobą utkana w marę snu straszną i błogą
Co czyni Ciebie tak straszną i drogą
W lotnej chybkości!

Jesteśmy jak chmury, kryjące księżyc o północy;
Jak niespokojnie pędzą, błyszczące i drżące,
Jaśniące ciemność promieniście! - niedługo ich mocy!
Noc je zamyka, na zawsze ginące:

OZYMANDIAS - by Percy Bysshe Shelley

Filozofia Miłości — P. B. Shelley

Muzyka, gdy Ciche Dzwieki Giną - P. B. SHELLEY

W ramionach twoich zawsze przyjemnie było
Jak w nocnej ulicy, co ciszą spowiło;
Wciąż dobrze pamiętam me o tobie myśli
Jak liści zieloność, w mroku mi się lśni.
Jak szare chmury na przyćmionym niebie.
Twe czułości i obok przechodzącą ciebie,
Mimochodem, lecz przyjemnie tak,
Jak rzadki w powietrzu fruwający ptak.
...

Jesteś moją ciszą,
Która pustką dzwoni.
Jesteś moim cieniem,
Co za mną nie goni.
Jesteś życia strawą,
Co za rogiem czeka.
Jesteś wodą życia,
Co spod rąk ucieka.
Jesteś moim słońcem
Schowanym za chmurą.
Jesteś moim losem
Za lasem i górą.

W bezgłośnym spadku, wznosie i przepływie.
W błękitną noc niekończące tłoczą się obłoki
Płynąc w dalekie południe lub gdzie śniegu stoki
W księżycowej wspaniałości białościwe.
Niektóre stają w swym mrocznym pochodzie samotnym,
Na chwile powolnym tym ruchem się wlec,
Jak w modlitwie za pomyślność świata, lecz wiedz
Błogosławieństwo ich pustym jest...

O Księżycu i Gwiazdo! - Emily Dickinson