Zza muru woń tego, co dojrzało
Nietypową drogą tutaj przeleciała.
I to mnie pewnie tutaj zatrzymało,
Bo pewnie tam jakaś jabłoń była,
Co od letniego ciężaru już się uwolniła,
Cała w drobnym listowiu, co się nie pozbyła.
A teraz lekko jak wachlarz damski oddychała,
Bo wszystko, co było, z niej już pospadało.
Gdzie już słyszałem ten wiatr co wiał
Zmieniając w ton, co głębiej brzmi?
Co by to dało, gdybym tam stał,
Trzymając na oścież dygoczące drzwi,
Nowy rok zaczęty razem.
Ty wiesz to i ja to znam.
Jeszcze nam się nie znudziło
Bycie razem, sam na sam.
BŁAZEN CLOONY
Shel Silverstein
W tej tanecznej matni
W swe objęcia weź mnie.
Oddechem mnie natchnij
Tam gdzie bije serce,
Kiedy kruk w przebiegu,
W ten sposób
Strącił pyłek śniegu
Z choinnego wrzosu,
Nim człowiek zaczął dmuchać znośnie,
Wiatr nieuczony kiedyś wył,
I dniem i nocą jak najgłośniej
W każdym zakątku, w którym był.
Zapoznany byłem z nocą.
Zatopiony w deszczu ulewę dantejską,
Szedłem, gdzie już miasta światła nie migocą.
MÓJ LISTOPADOWY GOŚĆ
Robert Frost
NIC ZŁOTEGO TRWAĆ DŁUGO NIE MOŻE
Robert Frost