Dlaczego aszkenazyjscy Żydzi
Dlaczego aszkenazyjscy Żydzi mają europejskie rysy twarzy, skoro Żydzi wolą zawierać małżeństwa z innymi
Żydami?
Michael Jacobs, Quora
Z demograficznego
punktu widzenia rasy nie istnieją. Są one konstruktem społecznym – jednym ze
sposobów, w jaki ludzie kategoryzują i dzielą świat. Dokonywanie rozróżnień,
klasyfikowanie i dzielenie zjawisk na wyraźnie przeciwstawne kategorie (podczas
gdy w rzeczywistości różnice między nimi stanowią raczej kontinuum – w
przypadku rasy chodzi o stopień nasycenia melaniną) jest głęboko zakorzenioną
ludzką cechą.
My widzimy różnice miedzy kulturą a naturą, miedzy życiem a śmiercią, miedzy
ugotowanym i surowym, miedzy sacrum i profanum, miedzy dniem a nocą, miedzy
mężczyznami i kobietami, miedzy białym a czarnym. Lubimy po prostu, kiedy
między takimi binarnymi kategoriami przebiega ostra, wyraźna granica, nawet
jeśli w rzeczywistości nie zawsze ona istnieje.
"Rasa ludzka" stanowi jeden gatunek: ludzie mogą się ze sobą swobodnie
krzyżować. Istnieje kontinuum cech fizycznych, które w danym czasie i miejscu
obejmuje szeroki zakres zmienności; zakres ten płynnie przechodzi w warianty
występujące na sąsiednich obszarach – i tak dalej, aż po pełny obieg wokół
globu. Zjawisko to zmienia się z pokolenia na pokolenie, w miarę jak powstają
nowe pary i przychodzą na świat kolejne dzieci; każde dziecko różni się nieco
od swoich rodziców. Z biegiem czasu, na przestrzeni wielu pokoleń, podgrupa
ludzi przybyła do nowego dla siebie regionu prawdopodobnie zacznie zawierać
związki z miejscową ludnością, stopniowo upodabniając się do niej pod względem
fizycznym.
Żydzi żyli nie tylko w Izraelu czy Lewancie, ale, przez ponad dwa tysiące lat,
na większości obszarów ówcześnie znanego Starego Świata.
Ich obecność tam datuje się nie od momentu stłumienia przez Rzymian powstania w
Judei, lecz znacznie wcześniej. W okresach panowania Babilończyków, Persów i w
epoce hellenistycznej Żydzi rozproszyli się po całym obszarze tych dominujących
wówczas imperiów.
W każdym z tych przypadków Żydzi
przyswajali sobie pewne cechy kultur, w których żyli, a także, w pewnym
stopniu, zawierali małżeństwa z przedstawicielami tamtejszych ludów.
Jednocześnie, co niektórzy nazywają wręcz cudem, zdołali oni zachować własną,
odrębną tożsamość kulturową i etniczną. Udało im się to między innymi dzięki
rygorystycznemu przestrzeganiu własnych zasad dotyczących tego, co jest
uznawane za żywność dozwoloną, jakie związki małżeńskie są dopuszczalne, a
także dzięki stanowczej odmowie oddawania czci lokalnym bóstwom.
Co więcej, prawo żydowskie nigdy nie zakazywało Żydom zawierania małżeństw z
osobami spoza wspólnoty żydowskiej. Do tego dochodzi jeszcze kwestia
przymusowego mieszania się grup etnicznych, będącego skutkiem gwałtów,
zjawiska, do którego przez większą część historii często uciekali się zwycięscy
żołnierze w czasie wojen (co zdarza się nawet współcześnie, na przykład na
terenach kontrolowanych przez ISIS czy podczas konfliktów na Bałkanach).
Właśnie dlatego Żydzi z Polski są bardzo podobni do Polaków, Żydzi z Etiopii
przypominają Etiopczyków, a Żydzi z Iranu wyglądają jak Irańczycy.
Polskie tłumaczenie Alex Wieseltiier