Antysemici czynią z Żydów bogów

Antysemici czynią z Żydów bogów.
Lucas Gage, Future of Jewish

Rozmawiałem z żydowskim przyjacielem o tym, jak ja – były antysemita – odrzuciłem moje antysemickie przekonania. Pokazałem mu moje najbardziej antysemickie dzieło, "Nasza walka" (wzorowane na "Mein Kampf" Hitlera), które miało na celu zmobilizowanie całej ludzkości przeciwko Żydom.
Analizując fragmenty, w których przypisywałem Żydom wszechmoc, wszechwiedzę i wszechobecność, zdałem sobie sprawę, że w gruncie rzeczy ich ubóstwiłem. To doprowadziło mnie to do nowej teorii: antysemityzm nie jest jedynie irracjonalną nienawiścią czy zazdrością, lecz funkcjonuje jako system wierzeń religijnych oparty na teoriach spiskowych, w którym Żydzi obsadzani są w roli bogów. Tradycyjne wyjaśnienia, jak irracjonalna nienawiść, zazdrość o sukces czy zakorzenione uprzedzenia, nie tłumaczą, dlaczego antysemityzm przetrwał mimo obalenia jego tez, dlaczego na przestrzeni wieków zmieniał swoje uzasadnienia i dlaczego jest on odporny na dowody obalające jego tezy.
Podobnie jak każda religia, antysemityzm ma swojego boga obdarzonego niezmienną wszechmocą, wszechwiedzą i wszechobecnością, choć jego teologia różni się w zależności od wyznawcy.
Pospolite wyjaśnienie o zazdrości jest błędne. Jako były rasowy antysemita nigdy nie czułem zazdrości, lecz poczucie wywłaszczenia – przekonanie, że goszczący naród przejął kontrolę nad moim krajem. Zrozumienie tego głębszego sensu zajęło mi znacznie więcej czasu.
Obecnie mamy trzy rodzaje antysemityzmu: rasowy, religijny i anty-syjonistyczny. Antysemici rasowi postrzegają Żydów jako istoty z natury niższe, a jednak paradoksalnie dominujące. Wierzą oni, że postepowanie Żydów jest genetycznie zaprogramowane tak, by podważać pozycję rdzennych nacji, co stwarza spisek bez konkretnych spiskowców. Antysemityzm religijny, zwłaszcza chrześcijański, postrzega Żydów jako dusze zagubione lub ucieleśnienie zła z powodu odrzucenia Jezusa i odpowiedzialności za jego śmierć, kojarząc ich z rządami Szatana na Ziemi. Chociaż obecnie większość chrześcijan odrzuca ten pogląd, to historycznie przedstawiał on Żydów jako skrytych władców świata. Antysemityzm anty-syjonistyczny odmawia Żydom prawa do samostanowienia, ignorując fakt, że Izrael powstał na takich samych zasadach jak inne narody i przetrwał starcia z arabskimi koalicjami.
Teorie spiskowe głoszą, że Izrael wymusił na USA wsparcie militarne, w szczególności most powietrzny z 1973 roku, poprzez rzekome groźby użycia broni jądrowej Goldy Meir, czemu jednak zaprzeczają relacje świadków i przedstawiciele władz Izraela.
Teorie te obejmują również twierdzenia o syjonistycznej kontroli nad rządami państw zachodnich, portretując Izrael jako siłę manipulującą milionami ludzi, wliczając w to szczerych chrześcijańskich syjonistów, redukując ich do roli marionetek. Takie przekonania wymagają ignorowania autonomii ogromnych grup społecznych i powielania tej samej, pozbawionej podstaw logiki spiskowej, która leży u podstaw antysemityzmu rasowego i religijnego.
Trzy teorie – dotyczące mordów rytualnych, teologii i polityki – skupiają się w przekonaniu o istnieniu ukrytej siły sprawującej kontrolę nad wszystkim.
Historycznie antysemityzm miał podłoże religijne, lecz w miarę sekularyzacji Europy w XIX wieku przybrał formę rasową, wiążąc się z rasizmem naukowym i eugeniką.
Po 1945 roku retoryka rasowa została potępiona, jednak wrogość przetrwała, przenosząc się na grunt polityczny, gdzie utrzymuje się do dzisiaj. Przykładem historycznym z XIII-wiecznej Anglii jest zbiorowa kara wymierzona Żydom za przycinanie monet – praktykę stosowaną również przez chrześcijan – co odzwierciedlało postrzeganie Żydów jako monolitycznego, jednolitego podmiotu. Wbrew twierdzeniom, jakoby antysemityzm był całkowicie bezpodstawny, niektóre oskarżenia mają oparcie w faktach: średniowieczny udział Żydów w procederze przycinania monet, afera Lavona z 1954 roku (kiedy to izraelski wywiad przeprowadził w Egipcie zamachy bombowe w ramach operacji pod fałszywą flagą) czy atak Izraela na okręt USS Liberty w 1967 roku, w wyniku którego zginęło 34 Amerykanów.
Fakty te są bezsporne, jednak błąd polega na przypisywaniu działań jednostek lub państwa ogółowi Żydów czy całej diasporze.
Próby obalania antysemickich teorii spiskowych punkt po punkcie często kończą się niepowodzeniem, ponieważ część stawianych zarzutów jest prawdziwa, a antysemici wykorzystują je jako dowód na istnienie szeroko rozproszeniowych spisków.
Kluczem jest obnażenie nieuzasadnionego przeskoku myślowego od konkretnych faktów do odpowiedzialności zbiorowej, jak to było widać w działaniach angielskiej korony w 1278 roku.
Uwidocznienie tego mechanizmu podważa fundamenty teorii spiskowej. Tak właśnie stało się w moim przypadku.
Antysemicki stereotyp żydowskiego "boga" obdarzonego boskimi atrybutami kształtował się stopniowo.
W starożytności oskarżenia wysuwane przeciwko Żydom, na przykład przez Tacyta, ukazywały ich jako grupę odrębną i wrogą, działającą jako monolit, ale wtedy nie przypisywano im wszechmocy ani sprawowania potajemnej kontroli. Koncepcja "niewidocznej ręki" pojawiła się w średniowieczu, kiedy obarczano Żydów winą za czyny o szerokim zasięgu, takie jak zatruwanie studni w czasie epidemii czarnej śmierci czy mordy rytualne, co sugerowało ich wszechobecność, mimo braku jakichkolwiek dowodów na realną koordynację takich działań. Wizerunek wszechmocy pojawił się w XIX wieku w związku z rodziną bankierską Rothschildów, których wpływy finansowe zrodziły twierdzenia, jakoby kontrolowali oni całe narody.
Pogląd ten wzmocniła wydana w 1873 roku praca Osmana Beya pt. "Podbój świata przez Żydów", przedstawiająca Rothschildów jako przywódców światowej społeczności żydowskiej i architektów dążeń do panowania nad światem. To dzieło uznaje się za prekursora niesławnych "Protokołów mędrców Syjonu" (1903).
Tak oto dawne wyobrażenia stworzyły mit żydowskiego monolitu, wieki prześladowana zrodziły przekonanie o wszechobecności, a znacząca pozycja w handlu i finansach podsyciła wiarę w żydowską wszechmoc.
Antysemityzm często wiąże się z ciężkimi czasami, w których Żydzi stają się kozłami ofiarnymi. Przykładem mogą być masakry z okresu czarnej śmierci czy dojście nazizmu do władzy.
Zjawisko to występuje jednak również w okresach dobrobytu, czego dowodem było wypędzenie Żydów z Hiszpanii w 1492 roku czy średniowieczne wypędzenia z Anglii i Francji, motywowane chęcią zysku.
Antysemityzm nie zawsze wynika z kryzysu. Czasem władcy dążą do zdobycia pieniędzy, zapewnienia jedności lub znalezienia kozła ofiarnego.
Próby walki z antysemityzmem mogą przynieść odwrotny skutek, zwłaszcza kiedy opierają się na zaprzeczaniu faktom lub stosowaniu argumentu o "winie obu stron".
Zaprzeczanie incydentom antysemickim często umacnia teorie spiskowe, gdyż takie dementi odbierane jest jako próba tuszowania prawdy, co sprawia, że ​​antysemityzm zaczyna funkcjonować raczej jak religia niż pogląd podlegający dyskusji.
Podobnie, wskazywanie na obecność Żydów po obu stronach jakiegoś sporu bywa wypaczane do twierdzeń, że kontrolują oni obie strony. Jest to logika, której nie stosuje się wobec innych grup.
Na przykład złożona historia niewolnictwa w USA nie jest postrzegana jako skoordynowane oszustwo, podczas gdy obecność Żydów po obu stronach konfliktu interpretuje się jako dowód na istnienie zjednoczonej grupy spiskowców.
Przypomina to inne teorie spiskowe, na przykład te dotyczące ruchu Black Lives Matter, w których ogromna, niezorganizowana grupa (np. biali Amerykanie) przedstawiana jest jako monolityczny ciemiężyciel. Teorie te opierają się na tej samej błędnej logice: rzeczywiste wydarzenia przypisuje się jednemu, zjednoczonemu sprawcy, a wszelkie zaprzeczenia traktuje jako dowód na słuszność teorii.
Antysemityzm dostosowuje się do potrzeb antysemity, stanowiąc raczej oparte na wierze wyjaśnienie problemów niż wniosek wynikający z dowodów.
W przeciwieństwie do hipotez naukowych czy uzasadnionych pretensji, nie zmienia się on pod wpływem nowych dowodów czy rozwiązania problemu; trwa niczym religia, w której wyznawcy mogą modyfikować poszczególne przekonania, zachowując jednak swoje fundamentalne uprzedzenia.
Ja to wiem, bo sam właśnie tak postępowałem.

Kompilacja i tłumaczenie Alex Wieseltier

https://www.futureofjewish.com/p/antisemites-turn-jews-into-gods?