Ani w dali, ani w głębi

ANI W DALI, ANI W GŁĘBI
Robert Frost

Ludzie na piasku zmoczonym falami
Na jedno gapią się o każdej porze.
Odwróceni do lądu plecami.
Dzień cały patrzą na morze.

Jak długo przez przestrzeń pustą
Kadłub okrętu się zwija,
A mokry piasek, jak lustro,
Mewę tam stojącą odbija.

Ląd pewnie więcej atrakcji zawiera;
Lecz choć to prawdą być może –
Fala na brzeg dociera,
A ludzie patrzą na morze.

To, co daleko, widzą bardzo mało.
Ani to, co ma głębokość znaczną.
Ale czy kogoś to powstrzymało
By gapić się na to, na co oni patrzą?

…………………………………………..

Neither Out Far Nor In Deep

The people along the sand
All turn and look one way.
They turn their back on the land.
They look at the sea all day.

As long as it takes to pass
A ship keeps raising its hull;
The wetter ground like glass
Reflects a standing gull

The land may vary more;
But wherever the truth may be—
The water comes ashore,
And the people look at the sea.

They cannot look out far.
They cannot look in deep.
But when was that ever a bar
To any watch they keep?