OTWARTE PRZESŁANIE

OTWARTE PRZESŁANIE DO MOICH ANTYIZRAELSKICH ŻYDOWSKICH BRACI I SIÓSTR

Przez ostatnie dwa lata bardzo głośno wypowiadaliście się o Izraelu, a ja chcę teraz podzielić się z wami kilkoma szczerymi przemyśleniami.
Co tak naprawdę leży u podstaw waszego sprzeciwu przeciwko Izraelowi?
Bądźmy szczerzy. Tak naprawdę nie chodzi o Gazę. Nie o uchodźców. Nie o hasła takie jak "ludobójstwo". To są bodźce zewnętrzne. Gdyby teraz nie było wojny, wielu z was nadal czułoby się nieswojo z istnieniem Izraela.
Porozmawiajmy więc o tym, dlaczego tak jest.
Od czasów Oświecenia w Europie Żydzi asymilowali się w bardzo szybkim tempie. Obecnie średni wskaźnik asymilacji w diasporze wynosi około 60-65 procent. To czasowy zanik demograficzny. Pisanie o tym jest dla mnie bolesne. Ale to prawda.
Pomyślcie o tym jak o inflacji.
Można ją przetrwać przy poziomie 2-3 procent rocznie.
Ale kiedy inflacja sięga 60 procent, to system się załamuje. Bo nie jest już zrównoważony.
Kiedy ludzie tracą wiarę w system monetarny, zaczynają szukać alternatyw. Niektórzy przechodzą na złoto. Inni inwestują w bitcoina, ponieważ potrzebują systemu zupełnie innego niż ten, który teraz odrzucają.
Tutaj istnieje podobne napięcie.
Judaizm, poczucie wspólnoty, Izrael, małżeństwa w ramach wiary, odrodzenie narodowe – to wszystko reprezentuje trend żydowskiej ciągłości.
Pełna świecka integracja, mieszane małżeństwa, roztapianie się w zachodniej tożsamości – to wszystko reprezentuje trend zanikania Żydów.
Wielu z was już wybrało ten system, ale nadal jesteście emocjonalnie związani z tym drugim. A to rodzi napięcie.
Kiedy więc Izrael staje się silniejszy, bardziej pewny siebie, bardziej zakorzeniony, odnosi coraz większe sukcesy, to napięcie staje się trudniejsze do zniesienia i przeradza się w urazę.
Obserwujecie gospodarkę Izraela, Siły Obronne Izraela (IDF), pilotów, technologię, Porozumienia Abrahamowe, zakłady odsalania wody, przełomy w medycynie, naród odbudowany z wydm i bagien w jeden z najpotężniejszych krajów w regionie.
A jednocześnie wiele diaspor kurczy się, starzeje i traci kontynuację.
To w głębi duszy boli.
Stwarza to poczucie wykluczenia z żydowskiej historii. Z wybrania drogi, która odcina się od zbiorowego przetrwania, podczas gdy ta druga wyraźnie do niego prowadzi.
Niektórzy dokonują aliji i przyłączają się do tego trendu.
Niektórzy wspierają z daleka, z miłością do Izraela, rozumiejąc wyzwania, jakie niesie ze sobą życie Żydów w diasporze i co ono oznacza.
Ale inni wybierają nadmierną rekompensatę.
Posuwają się dodatkowy kilometr dalej atakując Izrael. By udowodnić swoją lojalność wobec nowego świata. By powiedzieć: "my nie jesteśmy jak tamci Żydzi, my jesteśmy tacy jak wy". Ale uważajcie, narody wielokrotnie pokazały, że ostatecznie one odrzucają ten paradygmat.
I to leży przyczyna, że to wszystko teraz emocjonalnie eksploduje.
W 1948 roku Izrael stanowił zaledwie około 6 procent światowej populacji Żydów i by przetrwać, był w dużym stopniu zależny od diaspory.
Dziś Izrael zbliża się do połowy światowej populacji Żydów, a ten trend stale rośnie.
Po raz pierwszy od dwóch tysięcy lat żydowskie przetrwanie znów koncentruje się w żydowskiej ojczyźnie, a nie na wygnaniu. To ogromna zmiana psychologiczna.

I tak, myślę, że jest tu również element ego.
Wielu z was to potomkowie dumnych syjonistów, którzy budowali i finansowali Izrael. I zaakceptować myśl, że Izrael, z tymi zardzewiałymi, starymi puszkami na datki JNF, może pewnego dnia stać się główną ostoją żydowskiej ciągłości, podczas gdy diaspory zanikają, jest teraz trudno.
Więc gniew zostaje skierowany na Izrael.
I tutaj niewygodny tego dowód.
Gdyby naprawdę chodziło o prawa człowieka, bylibyście równie głośni o Sudanie, Syrii, Jemenie, Iranie, Afganistanie i Kongo.
Ale tak nie jest.
Wasza obsesja dotyczy tylko jednego kraju, i to akurat jest kraj żydowski.
A teraz pomyślcie dlaczego tak jest?
Am Yisrael chai!

Polskie tłumaczenie Alex Wieseltier

https://www.facebook.com/photo?fbid=122159268674852156&set=a.122135528228852156