EXODUS 1947

2020-04-02

EXODUS 1947
United States Memory Museum, Holocaust Encyclopedia

"EXODUS 1947" był starym amerykańskim statkiem pasażerskim żeglugi przybrzeżnej zbudowanym w 1928 roku. Pod pierwotną nazwą "Prezydent Warfield", pływał ponad dziesięć lat w zatoce Chesapeake między Baltimore w stanie Maryland i Norfolk w stanie Wirginia. Przekazany Brytyjczykom w ramach umowy Lend-Lease "Prezydent Warfield" brał później udział w inwazji w Normandii (czerwiec 1944 r.) . Po II Wojnie Światowej statek powrócił na wody USA.
Jednak ten statek miał wziąć udział w jeszcze jednym wydarzeniu, które zapewniło mu miejsce w historii, symbolizując walkę o wolną od ograniczeń imigrację do Palestyny.
Początkowo sprzedany na złom za 8000 dolarów, statek został przejęty przez Haganę (żydowską nielegalną organizację wojskową). Ludzie Hagany zorganizowali transport statku do Europy aby wykorzystać go do transportu Żydów, próbujących nielegalnie wyemigrować do Palestyny. Los pasażerów tego statku przykuł uwagę świata.
W lipcu 1947 r. "Prezydent Warfield" opuścił francuski port Sète w swojej drodze do Palestyny. Na statku znajdowało się ponad 4500 żydowskich mężczyzn, kobiet i dzieci; wszyscy byli emigrantami lub ocalałymi z Holokaustu. Zanim statek (nazwany wówczas "EXODUS 1947") dotarł do wód terytorialnych Palestyny, otoczyły go brytyjskie niszczyciele . 18 lipca doszło do potyczki miedzy silami Brytyjskiej Marynarki i pasażerami statku. Zginał jeden członek żydowskiej załogi i dwóch pasażerów. A dziesiątki innych doznały ran postrzałowych i innych obrażeń.
Brytyjczycy przyholowali "EXODUS 1947" do Hajfy i przerzucili pasażerów na trzy transportowce marynarki wojennej, które popłynęły do Europy. Pierwszy statek wylądował w Port-de-Bouc we Francji, gdzie pasażerom nakazano wysiąść. Gdy władze francuskie odmówiły przymusowego usunięcia uchodźców, władze brytyjskie, obawiając się negatywnej opinii publicznej, próbowały grać na zwlokę, aż pasażerowie sami zejdą ze statku. Pasażerowie, wśród których było wiele osieroconych dzieci, rozognili sytuacje ogłaszając strajk głodowy, który trwał 24 dni. Rosnąca presja ze strony międzynarodowych mediów zmusiła brytyjskie władze do znalezienia rozwiązania problemu.
Statki stały przez trzy tygodnie w skwarnym letnim upale, a mimo to pasażerowie odmawiali dobrowolnego zejścia na ląd, a władze francuskie odmówiły użycia siły. Wtedy rząd brytyjski postanowił przetransportować pasażerów do Hamburga, gdzie zostali oni internowani w obozach brytyjskiej strefy okupacyjnej. Gdy ludzie w obozach przesiedleńców w całej Europie usłyszeli o tym, głośno zaprotestowali i zorganizowali strajki głodowe. Po obu stronach Atlantyku wybuchła wielka fala protestów. Wynikająca z tego publiczna żenada Wielkiej Brytanii odegrała znaczącą rolę w dyplomatycznej zmianie sympatii na korzyść Żydów i ostatecznego uznania państwa żydowskiego w 1948 r.
Polskie tłumaczenie Alex Wieseltier

https://encyclopedia.ushmm.org/content/en/article/exodus-1947 

Alex Wieseltier - Uredte tanker
Alle rettigheder forbeholdes 2019
Drevet af Webnode
Lav din egen hjemmeside gratis!